Nasz fiord

image

Tomasz Kucina
Nasz fiord-

——-
Będziesz
za chwilę
Fiord lodu i depresji
Idź dalej po stopniach milczenia
wspinaj po czaszce deszczu
chyląca ku niżom
spoglądająca w wąwóz zgiełku
w sprzęgle zapamiętania
dźwięk
spłaszczy echo i przemieści
Wolno Ci
Możesz być niepozorna
stąpać po kamieniach ciszy
guślarkę bierz, niech odczyni rytuały
Jeśli wyruszysz rankiem
zaćmisz kurkumą rosy,
w firankach słońca
rzęsa wibruje powietrzem
Ze mną będziesz, myśl urośnie w górę
odkryje krater, przemieści puls
Są ciała gesty,
wzburzone fale wzroku,
uśmiech w kąciku pożądania
Weź tedy serce,
ono zakrzyknie obrazem, stanie
pod mostkiem limfocytów
Spotkasz sumienie
będzie tam czekać,
w zaułku ludzi wiecznych, po których
wtórują liczne słowa.
—-

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.