W Czarnolesie

7fe4a054[1]

Tomasz Kucina

W Czarnolesie-

 

 

Witano często latem pana Jana

w grądach jodłowych

cinara kochiana

produkcja spadzi i tabuny mrówek

graby i dęby

i wiewiórki rude

 

neogotycka kaplica i treny

a wewnątrz obraz Św. Magdaleny

dziś tam muzeum

bliżej- z panem Janem

w nim

wyściełany fotel kurdybanem

 

tu słynna lipa grała z fraszki rymem

spoczął poeta

rym przybrał w jaśminy

dnia codziennego porzuciwszy troski

wszystko zobaczysz

w Dworku Jabłonowskich

 

w miejscu gdzie lipa upięła korzenie

tylko

anioła liryczne wcielenie

lipy już nie ma kamień z serca córki

stoi sarkofag

kochanej Urszulki

 

rechocze żaba w stawie czarnoleskim

przegląda chmurka w lusterku niebieskim

widłak jałowca, i parzydła leśne

cisza i spokój

utrapienie wieczne.

 

Sumienie łotra

ball-46207__480

Tomasz Kucina
Sumienie łotra-

 

Nigdy nie celuj, żadnych obiektów agresji. Wieczny werk
na trybiku wrażeń. Szewska pasja, trąd warcholstwa
to rozbestwienie jak gułag zelówki i młotka, stukanie w ścianę
i
w ślady na butelce
co
włażą im do głowy, spijają myśli
zamknięty łebski umysł w kaburze kraty
nocny ochłap tęsknoty, centrala na judaszu
obiektyw jak ciężar chomąta
szklana
gorycz czaju, allonim: katorżnik Madras.

Pejzaż pod prążkiem słońca

artist-2578454__480

Tomasz Kucina
Pejzaż pod prążkiem słońca-

 
Wymyślanie ciepła

farby parkour skacze- opiera o sztalugi

czuj sztynk
olejem drewna bukowego formatuje pejzaże

burczą endorfiny przymrużają paprocie
burzany z łopianów i ostów

zabrakło może pasemka

ułamka światła co przenika przez cień
w klapku fotosyntezy

to słońce malarza woskuje pozór
kosmyki impresji zwisają spod kapelusza

pukielek z kromki nadziei chiaroscuro kontrastu

najeżył pędzel na sztorc -Wertykalnie.

1-pl-60d964dcd28b7a590ba46e11a77685db[1]